Πόλεις από τους ανθρώπους για τους ανθρώπους


Όταν σχεδιάζουμε μια πόλη θα πρέπει να χουμε στο νου μας τους ανθρώπους και όχι τα οχήματα ή τις οδούς ταχείας κυκλοφορίας. Αυτή είναι η βασική φιλοσοφία που μας δίδαξε η καναδή συγγραφέας και ακτιβίστρια Jane Jacobs, και που, ακόμη, δεν έχει πάρει σάρκα και οστά. Οι δημόσιοι χώροι, που προορίζονται για να χρησιμοποιηθούν από τους ανθρώπους, βελτιώνουν το περιβάλλον τους και τους προσφέρουν ένα πεδίο όπου μπορούν να εκφραστούν χωρίς χωρικό περιορισμό.

Ολοένα και περισσότεροι δημόσιοι χώροι σ’όλον τον κόσμο γίνονται πεζόδρομοι. Αυτό σημαίνει ότι η ύπαρξη χώρων όπου οι κοινότητες έχουν τη δυνατότητα να συναθροιστούν είναι σημαντική όχι μόνο για την βελτίωση του δομημένου περιβάλλοντος αλλά και για τη διανοητική και σωματική υγεία των ανθρώπων. Η ύπαρξη περισσότερων δημόσιων χώρων δημιουργεί καλύτερες πόλεις και για τους ανθρώπους και από τους ίδιους τους ανθρώπους. Με τη συμμετοχή τους στους δημόσιους χώρους μέσω δραστηριοτήτων και διοργανώσεων επί τόπου, προσδίδεται στον χώρο μια άλλη σημασία, μια άλλη έννοια, γίνεται ο χώρος όπου οι άνθρωποι έχουν την δυνατότητα να αλληλεπιδρούν. Όταν οι άνθρωποι αλληλεπιδρούν με τον χώρο, διαμορφώνουν έννοιες που περιστρέφονται γύρω απ’ αυτόν και του προσδίδουν τη δυνατότητα να έχει επιπτώσεις. Όταν οι άνθρωποι αλληλεπιδρούν με τον δημόσιο χώρο, διατηρούν τις θετικές τους αναμνήσεις απ’ αυτόν κι έτσι επιθυμούν να τον επισκεφθούν ξανά.

Η διαδικασία «δημιουργίας χώρου» (placemaking) αποτελεί μια τέτοια θετική πρωτοβουλία που έχει, έως τώρα, διαρκή επίδραση στους ανθρώπους. Η «δημιουργία χώρου» λαμβάνει υπόψη ενεργά τις απόψεις των ανθρώπων για τον χώρο και αντλεί απ’ αυτές τις απόψεις για να κατανοήσει πώς μπορούν οι χώροι να γίνουν ακόμη πιο σημαντικοί για τους κατοίκους. Εξετάζει την ευημερία των ανθρώπων και πώς ο χώρος στον οποίο αλληλεπιδρούν μπορεί να αποκτήσει συνάφεια και σκοπό. Για τον σκοπό αυτό, είναι σημαντικά τόσο ο σχεδιασμός, όσο και η χωροταξία και η λειτουργία του χώρου προκειμένου να προσελκύουν τους ανθρώπους. Αυτό δεν σημαίνει μόνο ότι ο χώρος θα πρέπει να είναι φιλικός για ποδηλάτες και περιπατητές αλλά ότι θα πρέπει να διαθέτει καθίσματα, καφετέριες, κήπους και έργα τέχνης που θα του προσδίδουν γοητεία.

Στις αναπτυσσόμενες χώρες όπως η Ινδία και η Κίνα σημειώνεται μεγάλη έλλειψη δημόσιων χώρων καθώς δεν θεωρούνται τόσο σημαντικοί για την χωροταξία των πόλεων όσο οι δρόμοι ταχείας κυκλοφορίας, οι γέφυρες, οι μεταφορές και η οδοποιία. Όμως, οι δημόσιοι χώροι μειώνουν την κίνηση των οχημάτων και προάγουν περισσότερο υγιεινούς τρόπους ζωής. Θα πρέπει, λοιπόν, και οι αναπτυσσόμενες χώρες να επενδύσουν περισσότερο στο δημόσιο και να το θεωρήσουν αναπόσπαστο στοιχείο του δομημένου περιβάλλοντός τους. Κάτι τέτοιο γίνεται κυρίως σε αναπτυγμένες χώρες όπως η Αγγλία (Ευρώπη), η Αμερική και η Αυστραλία όπου οι δημόσιοι χώροι αξιοποιούνται κατάλληλα. Εφόσον, όμως, κρίνεται ότι οι πόλεις είναι σημαντικές για τους ανθρώπους, η αξιοποίηση των δημόσιων χώρων θα πρέπει να επεκταθεί και στις πιο φτωχές χώρες και να μην αποτελεί προτεραιότητα αποκλειστικά για τις οικονομικά αναπτυγμένες.

 Ωστόσο, οι αλλαγές θα πρέπει να έλθουν από τους ίδιους τους ανθρώπους. Δηλαδή, δημοτικές αρχές και συμβούλια θα πρέπει να συνεργάζονται πρόθυμα μαζί τους και να ακούν με προσοχή τι έχουν να πουν οι κάτοικοι για τους δημόσιους χώρους. Υπάρχουν ακόμη πάρα πολλά που πρέπει να γίνουν προκειμένου οι πόλεις σ’ όλον τον κόσμο για φτιάξουν χώρους για τους ανθρώπους και από τους ανθρώπους. Στις πόλεις μας θα πρέπει να εφαρμόσουμε και να υλοποιήσουμε την φιλοσοφία της Jane Jacob. Περισσότεροι δημόσιοι χώροι για διάδραση και νόημα σ’ όλα τα σημεία του κόσμου, μπορούν να βελτιώσουν δραστικά ολόκληρο τον ιστό των πόλεών μας.

Πηγή:https://parksify.com/

Athanasia Karamerou

Instagram