Η Ελβετία σχεδιάζει να χτίσει ένα ζωντανό δάσος στον ουρανό


Ο πύργος κατοικιών θα υποστηρίζει περισσότερο από 100 μορφές φυτικής ζωής.
Οι πιθανότητες να ζήσει ένας άνθρωπος πάνω σε δέντρο για πολύ καιρό είναι ελάχιστες. Αυτή η αίσθηση ζωής πάνω σε δέντρο μπορεί να αναπαραχθεί στο εσωτερικό αυτού του πύργου, ο οποίος θα είναι κατάφυτος με περισσότερους από 100 κέδρους, θάμνους και άλλα φυτά.

Ο 384 ποδιών πύργος, που θα ονομάζεται «Ο πύργος των κέδρων», είναι προγραμματισμένος να υλοποιηθεί το 2017 στη Λωζάννη της Ελβετίας. Η πρόσοψή του θα υποστηρίζει 10.00 τετραγωνικά πόδια πρασίνου, τα οποία θα επισκιάζουν σικ διαμερίσματα με ξύλινες γέφυρες και μεγάλα παράθυρα. Η ιδεαλιστική θεωρία του έργου είναι ότι η βλάστηση θα βελτιώσει την ποιότητα του τοπικού αέρα, θα ρυθμίζει τη θερμοκρασία και το θόρυβο μέσα στα διαμερίσματα.

Αυτό είναι το τρίτο «κατακόρυφο δάσος» σχεδιασμένο από το αρχιτεκτονικό γραφείο Stefano Boeri, την ιταλική εταιρεία πίσω από το «Κατακόρυφο Δάσος», ένα ζευγάρι κατοικιών εμπλουτισμένων με δέντρα, που άνοιξε πριν ένα χρόνο στο Μιλάνο. Με το «Πύργο των Κέδρων» η Stefano Boeri φαίνεται να προχωρά καλά στην πραγματοποίηση του ονείρου για ενσωμάτωση του πρασίνου σε κάθε πολεοδομικό σχεδιασμό. Επιπλέον, μολυσμένες τοποθεσίες μπορούν να καθαρίσουν με τη χρήση δέντρων, οικοδομώντας μια «πράσινη γεωργική ζώνη» γύρω από το Μιλάνο για παραγωγή τοπικών προϊόντων.


Πως θα πρέπει να ανταποκριθεί ο κόσμος σε αυτή τη νέα μορφή δάσους άραγε;

Σύμφωνα με δημοσιεύματα του δημοσιογράφου Tim De Chant υπάρχουν πρακτικοί λόγοι που δεν ευνοούν την ανάπτυξη δέντρων στους τελευταίους ορόφους υψηλων κτηρίων. Αν ο αέρας δεν επηρεάσει τα δέντρα, ο De Chant φοβάται ότι θα το κάνουν οι υψηλές θερμοκρασίες. Επιπλέον, υπάρχουν και τεχνικές δυσκολίες στη διατήρηση ενός δάσους, έξω από το φυσικό περιβάλλον του. Απορίες εγείρονται εξίσου για το ποιος θα εύθυνεται σε μία ενδεχόμενη πτώση ενός δέντρου από το κτήριο και τη προσγείωσή του πάνω σε αυτοκίνητο ενός δικηγόρου.

Έστω κι αν υποθέσουμε ότι οι αρχιτέκτονες του κατακόρυφου δάσους του Μιλάνου, και των άλλων κατακόρυφων δασών, έχουν φροντίσει εξ’ αρχής για αυτές τις ανησυχίες, ο De Chant θεωρεί την ιδέα ένα κόλπο, ώστε να φαίνεται το κτήριο βιώσιμο, χωρίς να είναι. Υπολογίζει ότι το κόστος που απαιτείται για την εισαγωγή δέντρων σε αυτό το έργο ύψους 4,25 εκατ. δολαρίων, μπορεί να αποκαταστήσει 2.125 στρέμματα δάσους σε οριζόντια διάταξη, σε αντίθεση με το συγκεκριμένο που θα φιλοξενήσει 2.5 στρέμματα.

fixAthens

Instagram