Πως ένας άχαρος δημόσιος χώρος γίνεται το κέντρο της ζωής μιας πόλης


Ένα βράδυ στην πλατεία Civic της Αλμπουκέρκης, μιας πόλης 500.000 κατοίκων στις ΗΠΑ, πλήθος ανθρώπων είχαν συγκεντρωθεί για το “Food Friday” – ή σε ελεύθερη απόδοση «Το Φαγητό της Παρασκευής» - μια εβδομαδιαία εκδήλωση στην οποία οι δημότες συγκεντρώνονται για να απολαύσουν βαρελίσια μπύρα και φαγητό από τις καντίνες και τους σεφ της πόλης. Λίγο πιο πέρα, εκατοντάδες σινεφίλ είχαν κάτσει αναπαυτικά στις καρέκλες, αναμένοντας να ξεκινήσει η προβολή του «Μάγου του Οζ» σε μια γιγαντοοθόνη. Κάπου εκεί δίπλα μπορούσε κανείς να δει και μια απεικόνιση της πόλης ζωγραφισμένη με κιμωλία, έργο καλλιτεχνών από το Λος Άντζελες.
Μερικά χρόνια πριν, κανείς δεν θα μπορούσε να φανταστεί έτσι την πλατεία Σίβικ. Είχε κατασκευαστεί μια εποχή που «ανοιχτός δημόσιος χώρος» σήμαινε απλά μια άδεια έκταση από τσιμέντο.

Το αξιοθαύμαστο, πάντως, είναι ότι η εκδήλωση αυτή δεν ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό, αλλά ότι έχει καθιερωθεί κάθε Παρασκευή να γίνονται αντίστοιχες εκδηλώσεις. Πάντως, η συγκεκριμένη Παρασκευή είχε κάτι ξεχωριστό, μιας και η Αλμπουκέρκη μόλις είχε λάβει επιχορήγηση από την Αεροπορική Εταιρία Southwest, στα πλαίσια του προγράμματος “Heart of the Community”.

Το πρόγραμμα αυτό αποσκοπεί να βοηθήσει πόλεις στις ΗΠΑ να αξιοποιούν τους δημόσιους χώρους τους προς όφελος των κατοίκων. Παρόλο που από χρόνια γινόντουσαν μελέτες αναβάθμισης της πλατείας, η χρηματοδότηση έδωσε την τελική ώθηση για να αρχίσουν να πραγματοποιούνται.
Μεταξύ άλλων, η Παρασκευή αυτή είχε από ομιλίες μέχρι και διαγωνισμό αμφίεσης με θεματολογία από το «Μάγο του Οζ» (Το βραβείο ήταν ένα αεροπορικό εισιτήριο μετ’ επιστροφής).
Ο απολογισμός της εκδήλωσης ήταν εντυπωσιακός, μιας και παραβρέθηκαν περίπου 800 με 1.000 άτομα. Επιπλέον, η εκδήλωση ήταν το επιστέγασμα μιας συλλογικής προσπάθειας για μετατραπεί ένας «άχρηστος» ανοιχτός χώρος σε σημείο δραστηριοτήτων και σημαντικό προορισμό – μια πραγματική πλατεία πόλης δηλαδή.

Η Λόλα Μπερντ, διευθύντρια του οργανισμού “Downtown Albuquerque”επισημαίνει ότι το πρόγραμμα αυτό ήταν κατά πολύ διαφορετικό από άλλα αντίστοιχα προγράμματα της πόλης. Σε άλλες περιπτώσεις η διαδικασία ήταν η εξής: Το Δημοτικό Συμβούλιο έλεγε «Πρέπει να κάνουμε αυτό» και οι αρμόδιοι το υλοποιούσαν. Τώρα, οι ίδιοι οι κάτοικοι εντόπισαν το πρόβλημα (έναν άχρηστο ανοιχτό χώρο). Δεν έμειναν μόνο σε αυτό, αλλά ενεργοποιήθηκαν και στη διαδικασία αλλαγής. Όλες αυτές οι ιδέες που υλοποιήθηκαν χάρη στην επιχορήγηση ήταν ουσιαστικά ιδέες των ίδιων των κατοίκων.
Η εκδήλωση αυτή, και η αποδοχή που είχε από το κοινό, σηματοδότησε μια αλλαγή στο πώς η Πολιτεία βλέπει και διαχειρίζεται τέτοια προγράμματα ανάπλασης δημοσίων χώρων. «Μέχρι τώρα» αναφέρει η Κα Μπερντ «δε νομίζω ότι οι πολίτες ένιωθαν ότι ο δημόσιος χώρος τους ανήκει. Γινόντουσαν, βέβαια, συζητήσεις για το πώς μπορούμε, π.χ, να ομορφύνουμε το χώρο αλλά ποτέ για το πώς να τον οικειοποιηθούμε».

Ξεκίνησε λοιπόν μια νέα εποχή για την πλατεία Σίβικ. Το προηγούμενο σαββατοκύριακο έγινε προβολή του ποδοσφαιρικού αγώνα ΗΠΑ – Μεξικό, και σύντομα η πλατεία θα φιλοξενήσει κι άλλα πράγματα, όπως παιδική χαρά, συναυλίες καθώς και ένα τροχόσπιτο που θα λειτουργήσει ως εστιατόριο. Οι υπεύθυνοι είναι ενθουσιασμένοι με το μέγεθος της αποδοχής που έχει από τους πολίτες αυτή η επανάχρηση της πλατείας, και αισιοδοξούν για το μέλλον της.
Ο δήμαρχος αλλά και τα αρμόδια κυβερνητικά στελέχη, βλέποντας τον ενθουσιασμό του κόσμου για τη νέα πλατεία, μελετούν να δημιουργηθεί ένα «δίκτυο προορισμών» γύρω από την πλατεία Σίβικ.
Κάθε πόλη χρειάζεται μια «Μεγάλη Πλατεία» και φαίνεται πώς η Αλμπουκέρκη τη βρήκε. Το μόνο που απομένει είναι να δούμε πώς αυτή η αλλαγή θα επηρεάσει και την υπόλοιπη πόλη.
Πηγή: pps

fixAthens

Instagram