Θέλεις να μην γεράσει ο εγκέφαλός σου; Ζήσε σε γειτονιές που περπατιούνται


Οι εταιρείες που ασχολούνται με την εκπαίδευση του εγκεφάλου ισχυρίζονται ότι τα καλοσχεδιασμένα παιχνίδια στον υπολογιστή κάνουν το μυαλό να δουλεύει καλύτερα. Οι επιστήμονες νευρολόγοι, όμως, όπως και οι ερευνητές για το Αλτσχάιμερ, προειδοποιούν το κοινό πως τέτοια συμπεράσματα μπορεί να είναι παραπλανητικά. Υπάρχουν, πλέον, ερευνητές που υποστηρίζουν πως οι γειτονιές μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά τον τρόπο που λειτουργεί το μυαλό των ηλικιωμένων.

Η Amber Watts, βοηθός καθηγητού στο τμήμα ψυχολογίας του Πανεπιστημίου του Κάνσας, ξεκίνησε μια ενδελεχή έρευνα με θέμα την επίδραση που ασκούν οι γειτονιές που "περπατιούνται" πάνω σε άτομα που πάσχουν από ήπια γνωστική διαταραχή και άνοια. Μια πρώτη πιλοτική μελέτη που έκανε πάνω σε 25 άτομα, σε συνεργασία με έναν ερευνητή για το Αλτσχάιμερ και δυο αρχιτέκτονες, έδειξε πως οι ηλικιωμένοι που ζούσαν σε γειτονιές που περπατιούνται ευκολότερα από άλλες, αντέδρασαν καλύτερα στα τεστ ήπιας γνωστικής διαταραχής. Δείγματα ασθενών σε αρχικό στάδιο άνοιας που κατοικούσαν σε αντίστοιχες γειτονιές, επίσης έδωσαν αισιόδοξα αποτελέσματα, αν και στις περιπτώσεις αυτές τα πράγματα είναι πιο περίπλοκα. "Δεν θα έλεγα ότι μετακομίζοντας σε μια γειτονιά που ευνοεί το περπάτημα, θα μας αποτρέψει από το να πάθουμε Αλτσχάιμερ", λέει η Watts. "Θα ήταν ένας ελαφρυντικός παράγοντας, που όμως θα μπορούσε να παίξει σημαντικό ρόλο. Δεν μπορούμε να αλλάξουμε την ηλικία μας ούτε τα γονίδιά μας, μπορούμε, όμως, να αλλάξουμε τρόπο ζωής". Η Watts εξηγεί πως οι γειτονιές που "περπατιούνται" λειτουργούν θετικά για τον ανθρώπινο εγκέφαλο, επειδή προσφέρουν πολλά ενδιαφέροντα σημεία που αξίζει να επισκεφθεί κανείς, σε ακτίνα μικρής απόστασης από το σπίτι του.

Όσο περισσότερα τα ερεθίσματα να βγει κανείς από το σπίτι του, τόσο περισσότερο κοινωνικοποιείται, τόσο περισσότερες ευκαιρίες δίνονται στον εγκέφαλο να ενεργοποιηθεί προσπαθώντας να αφομοιώσει νέα γνωστικά στοιχεία. Βέβαια, το θέμα της ένταξης ενός ατόμου σε μια τέτοια “πολυ-γειτονιά” παρουσιάζει δυο όψεις. Για άτομα με γνωστική διαταραχή, η περιήγηση σε μια πιο πολύπλοκη γειτονιά θα μπορούσε να συνδυαστεί με βελτίωση της γνωστικής λειτουργίας. Αλλά, τα ίδια χαρακτηριστικά, για άτομα με Αλτσχάιμερ, ίσως λειτουργήσουν αρνητικά. Εάν η γειτονιά παραείναι περίπλοκη για όσους πάσχουν από άνοια ώστε να θυμούνται πώς θα βρουν το δρόμο τους, τα θετικά του περιπάτου "πάνε περίπατο"... Μετά την πρώτη αυτή έρευνα (που χρηματοδοτήθηκε από το Εθνικό Ινστιτούτο Γήρανσης) και τα αποτελέσματά της (που παρουσιάστηκαν στην ετήσια συνάντηση της Γεροντολογικής Εταιρείας της Αμερικής, τον Νοέμβριο 2014), η Watts και οι συνεργάτες της ελπίζουν να ξεκινήσουν την επόμενη έρευνά τους με βηματομετρητές σε 100 ηλικιωμένους και άτομα σε αρχικά στάδια άνοιας. Ακόμη και μετά τον έλεγχο παραγόντων, όπως η ηλικία, το φύλο και τα εισοδήματα, τα αποτελέσματα του περπατήματος είναι ενθαρρυντικά, υποστηρίζει η Watts.

fixAthens

Instagram